DonerenNieuwsbrief
HomeOns werk

Naar Genève maar niet om te voetballen

Wereldvrouw Rabiatou Diallo vice-voorzitter ILO conferentie

Vakbondsvertegenwoordigers uit de hele wereld zijn naar Genève gekomen. Niet om samen naar het voetballen te gaan. Zij komen voor de jaarlijkse conferentie van de ILO, de VN organisatie voor arbeid. Ook het CNV is in Genève. Per weblog is komende weken te volgen wat daar zoal gebeurt. Beleidsmedewerker Margreet Vrieling start met de eerste aflevering.

De minister van arbeid van Panama neemt de voorzittershamer vandaag ter hand. Hij is de voorzitter van deze 97ste internationale arbeidsconferentie. Passend bij het tripartiete karakter van de ILO zijn er twee vice-voorzitters. Een werknemer en een werkgever. Met een gevoel van trots zie ik dat Rabiatou Diallo het podium opkomt. Persoonlijk risico
Rabiatou is door werknemers gekozen voor de taak van vice-voorzitter tijdens de conferentie. Een wereldvrouw, zo bepaalden de CNV-leden eerder. Een vrouw met capaciteiten, maar vooral ook kracht en doorzettingsvermogen. Als aanvoerder van de belangrijkste vakcentrale van het West-Afrikaanse Guinee loopt zij persoonlijk groot risico, zeker het laatste jaar. Tijdens onrusten in Guinee is zij opgepakt en herhaald direct te maken met geweld. Ook nu weer zij en haar familie slachtoffer van bedreigingen. Herhaald zijn er invallen geweest in het kantoor van haar vakcentrale CNTG in de hoofdstad Conakry, waarbij veel materialen vernield zijn. Erkenning voor Rabiatou
Onder deze omstandigheden blijft Rabiatou Diallo niet alleen moeder en vakbondsleider. Ze komt ook in internationale fora op voor de belangen van werknemers. De functie van vice-voorzitter van de conferentie is een mooie erkenning voor haar enorme inzet. Tegelijkertijd symboliseert die het feit dat belangrijke rechten van werknemers niet vanzelfsprekend zijn. Formaliteiten
De conferentie duurt van 28 mei tot 13 juni duurt. Vandaag start met een aantal formele taken. Op de agenda staat om te beginnen de verkiezing van leden van de beheersraad (soort bestuur). Dat gebeurt eens in de 3 jaar. Dat wil zeggen, 10 overheden hebben vast zitting in de beheersraad. Daarnaast worden er 18 wisselende leden gekozen. En de werknemers en werkgevers hebben elk 14 leden en 19 plaatsvervangers. Nog drie weken te gaan
De toepassing van internationale arbeidsverdragen is een kerndoel van de conferentie. Daarnaast komen allerlei werkgerelateerde onderwerpen op tafel. Er worden teksten aangenomen. En het budget en programma worden vastgesteld. Dit klinkt nog abstract. In de komende dagen meer over wat hier gebeurt. De conferentie duurt drie weken, dus daar is nog wel even tijd voor. Geneve, woensdag 28 mei
Margreet Vrieling Meer

ILO weblog 2 – Veel verschillen te overbruggen

Meer dan 3.000 mensen participeren in de jaarlijkse ILO conferentie in Genève. Dat brengt veel variëteit met zich mee. De conferentie duurt drie weken. Dat lijkt niet alleen lang, dat is lang. Wie een kijkje neemt bij een van de commissies van de conferentie merkt snel waarom. Het is al een enorme klus om het tussen werknemers en werkgevers eens te worden. Maar daarbij zijn moeten ook nog eens de verschillen overbrugd worden tussen noord en zuid, oost en west. Over sommige zaken zijn we het echter snel eens. De grote recente rampen gaan niet voorbij aan de ILO conferentie. Juist twee landen die hier sowieso veelbesproken zijn vanwege de praktijk rond arbeidsrechten, verdienen nu ook solidariteit. De aardbeving in China en de cycloon in Birma eisten veel slachtoffers. Er wordt op een gepaste manier bij stilgestaan. Voedselcrisis en rurale werkgelegenheid
Ook een andere actualiteit krijgt veel aandacht. De mondiale voedselcrisis. Net dit jaar staat het onderwerp rurale werkgelegenheid op de agenda. De commissie die hier over tot een conclusie moet komen, kan niet om deze urgentie heen. Actuele discussies dus. Een goede vraag is hoe de ILO zelf is bijgebleven, in deze tijd van globalisering. Ook hier wordt over gesproken. Ik ben benieuwd welke stappen we kunnen maken. Paraguay negeert onafhankelijkheid vakbeweging
De noodzaak om in internationaal verband aandacht te besteden aan arbeidsrechten is er zeker. Gister illustreerde ik dat aan de hand van wereldvrouw Diallo. Ook vandaag hoor ik verschillende voorbeelden van werknemers die niet de vrijheid hebben om zich te organiseren of hun leden te vertegenwoordigen. Mijn Zuidamerikaanse collega is in een democratisch overleg tussen de verschillende vakcentrales gekozen om de werknemers uit Paraguay te vertegenwoordigen. Echter, vlak voor tijd besloot de Minister van Arbeid een ander op te nemen in de delegatie. De onafhankelijkheid van de vakbeweging compleet negerend. Genève, donderdag 29 mei 2008,
Margreet Vrieling

Publicatiedatum 28 05 2008